Ahmet Tek

İnsanlık tarihinin ilk cinayetini Hz. Adem ile Hz. Havva’nın ilk erkek çocuğu olan Kabil, kardeşi Habil’i öldürerek işledi. Yeryüzünün ilk katili Kabil’dir. Kabil’in Habil’i öldürmesine dair kıssa hem Kur’an-ı Kerim’de hem Tevrat’ta anlatılır. Kur’an’daki Maide Suresi’ndeki anlatıma göre, bu cinayet kıskançlığın, kibrin ve nefsine yenik düşmenin yıkıcı sonuçlarını gösteren ibretlik bir olaydır. Ayette, Kabil’in kardeşinin cesedini ne yapacağını bilemediği, Allah’ın […]

Karaman Günlerim

Her ürün müşteri beklentisiyle satışa sunulur. Eskiler bunu “Müşterisiz mal zayidir” diye özetlemiş. Yani müşterisi olmayan mal ziyan olur, boşa gider. Boşuna üretilmiştir, emek israfıdır. Kitaplar, tür ayırt etmeksizin, belli bir kültür ve zeka düzeyindeki bireyler içindir. Kitaplar, hazır kıyafetler gibi değildir, her bedene göre ayrı ayrı üretilmez. Her ele her zihne her göze her görüşe uygun kitap olmaz. Kitapların […]

Sadece benim dikkatimi çekmiş olamaz. Karaman’da arabaşı ve batırık övgüsü, güzel sanatların tamamına yapılan övgünün bin misli. Tuhaf bir durum. Bu tuhaflığın farkında mısınız?

Bazı sesler vardır, yumuşacık, kadife gibi; huzur verir, sakinleştirir, güven hissi yaratır, hüzün ve özlem yaşatır, gönülleri şefkat duygusuyla doldurur.

Kulağını kesip bir zarfa koyan ressam Vincent van Gogh, kardeşi Teo’ya gönderdiği bir mektubunda “Işığı ve özgürlüğü ara ve pek fazla batma bu dünyanın çamuruna” diye yazmış.

Karamandan.com’un 21 Ağustos’ta yayınladığı onlarca haber içinde en çok okunan ve hakkında yorum yapılanı tahmin etmek zor değil.

Tarih; 25 Ağustos 2014, yer; Üsküdar Selimiye Kışlasındaki Büyük Selimiye Camisi. Cemaat ikindi namazını kılmak için beklerken, “Yaşayan İnsan Hazinemiz”, bestekâr, mevlidhan, Türk Sanat ve Türk Tasavvuf Müziği’nin zirve isimlerinden pırlanta sesli Amir Ateş, kametten önce aşağıdaki rübaiyi okudu: “Bir yol bilirim; Adem’e, Havva’ya gider. Bir yol bilirim; gizlice sevdaya gider. Bir yol ki, ömür bahçelerinden geçerek, Yaşlarla, figânlarla musallaya […]

Yemek yemeyi, yemek masasında sohbeti, kaliteli lokantalarda tadım yapmayı, yeni lezzetleri denemeyi, yeme içme kültürü üzerine kitaplar okumayı ve belgesel izlemeyi severim. Ne yazık ki yemek yapma konusunda beceriksizim. Karaman’da kullanıldığı biçimde söylemek gerekirse, yemek yapmakta “eli yönet” biri sayılmam. Ağustos’un ilk yarısında okuduğum kitaplar arasında, Tülin Ural’ın, Everest’ten çıkan “Sofranın Sergüzeşti Türkiye’de ve Dünyada Yeme – İçme Kültürü” adlı […]

“Geçmiş zamanlar uçucudur, açık bir şişedeki parfüm gibi buharlaşırlar. Ama eğer burnun varsa kokusundan her zaman birazcık yakalayabilirsin.”